“Je hebt dan 2 keuzes, ofwel zwaar gefrustreerd raken, ofwel er nog een positief schepje bovenop doen.”

Ook ik, alleenstaande moeder van 4 studerende kinderen, 50-plus, ben bijna anderhalf jaar werkeloos geweest na een reorganisatie bij mijn toenmalige werkgever. In dat anderhalf jaar heb ik veel gesolliciteerd. Mijn motivatiebrieven en cv, die ik natuurlijk altijd op basis van functie en bedrijf schreef, waren blijkbaar goed genoeg en daarom werd ik veelvuldig uitgenodigd voor sollicitatiegesprekken. Helaas kopte ik de bal nooit in en bleek de functie uiteindelijk altijd vergeven te zijn aan een jongere kandidaat. Natuurlijk frustreert dat. Je steekt in ieder gesprek zoveel energie en het is dan uiteraard een teleurstelling als je, om welke reden dan ook, niet DE kandidaat blijkt te zijn. Je hebt dan 2 keuzes, ofwel zwaar gefrustreerd raken, ofwel er nog een positief schepje bovenop doen. Ook ik heb dat weleens uit mijn tenen moeten halen natuurlijk, maar heb het wel gedaan.

Om een lang verhaal kort te maken. Ik kreeg na ruim een jaar solliciteren een job aangeboden voor 16 uur per week. Te weinig om van mijn uitkering af te komen (kwam van 32 uur) en omdat ik langer dan een jaar werkeloos was, zou het UWV het salaris van de werkgever, aanvullen tot de hoogte van mijn uitkering. Met andere woorden….of ik nu op de bank zat en niets deed of ik zou 16 uur gaan werken, het zou mij niet meer dan het bedrag mijn uitkering opleveren. Sterker nog, het zou mij geld kosten, want UWV trekt eventueel door werkgever uitgekeerde reiskosten ook nog van je uitkering af. Ik heb het toch gedaan en e.e.a. puur bekeken vanuit het standpunt “kans”. Kans om zo terug te komen op de arbeidsmarkt. Kans om te laten zien, dat ik heel graag weer aan de slag wilde, kans om nieuwe ervaringen op te doen en te leren. Kans om van daaruit wellicht ergens anders in te rollen. Wat ben ik blij dat ik deze kans gegrepen heb. Leuk bedrijf, leuk product, leuke mensen, veel geleerd en goede ervaringen opgedaan. Ik moest voor de resterende 16 uur blijven solliciteren en plotsklaps kwamen er meerdere opties voorbij. Deze werkgevers waren allemaal positief over het feit, dat ik de parttime kans had gegrepen, ondanks het feit dat ik er financieel niets mee opschoot. Ik ben nu weer aan de slag voor 32 uur per week. Heerlijk! Ik ga duimen voor iedereen, die nog werkzoekende is. Geef de moed niet op, doe er nog een positief schepje bovenop en grijp elke kans (dus ook die, waarmee je in eerst instantie weinig denkt op te schieten)!

Scroll naar top